صبر زرد
آشنايی با گياه صبر زرد (آلئه ورا) در ايران
مهر گياه : صبر زرد
گياهى است با ظاهر بوته اى انبوه، پايا، هميشه سبز، شاداب و پرطراوت. ارتفاع آن حدود ۶۰ سانتيمتر بوده و داراى ساقه چوبى كوتاه به ضخامت ۱۰-۵ سانتيمتر، برگ هاى نيزه اى شكل مستقيماً به محور ساقه متصل هستند. رنگ برگ ها سبز يا سبز مايل به خاكسترى، تعداد برگ ها بين ۲۰- ۱۰ عدد با كناره هاى نازك و حامل خار هاى نوك تيز مخروطى راست و يا كمى خميده به طول ۲ ميليمتر است. گل آذين گل ها خوشه اى و به رنگ زرد يا زرد مايل به سبز ابتدا عمود به محور مركز گل آذين قرار گرفته سپس از قاعده خوشه شروع به آويزان شدن مى نمايند. ميوه از نوع كپسول و به رنگ قهوه اى مدور تا تخم مرغى شكل است كه در اواخر فصل بهار تا اوايل فصل تابستان به رشد كامل مى رسند. اندام دارويى اين گياه شيرابه آن است كه از برگ هاى بيرونى تهيه مى گردد. صبر زرد حدود ۵ درصد آب دارد، عمده ترين تركيبات آن را مواد رزينى و مشتقات آنزاكبيونى تشكيل مى دهند. مقدار رزين در صبر زرد هاى مختلف ۲۰- ۱۰ درصد است. عمده ترين اثر صبر زرد خاصيت مسهلى آن است كه به صورت خوراكى مصرف دارد و به صورت موضعى در جهت التيام زخم ها و سوختگى ها استفاده مى گردد همچنين در فرآورده هاى آرايشى و بهداشتى بالاخص فرآورده هاى ضد آفتاب نيز مورد مصرف قرار مى گيرد. در طب گذشته صبر زرد به عنوان مسهل و صفرابر مورد استفاده قرار مى گرفته است. لازم به ذكر است كه صبر زرد مسهلى قوى بوده و مصرف طولانى مدت آن مانند ساير مسهل هاى محرك سبب اسهال آبكى شده و منجر به ضعف عضلانى و كاهش وزن بدن مى گردد. صبر زرد در مقادير مختلف اثرات درمانى متفاوتى را از خود نشان مى دهد به طورى كه ۶۰-۲۰ ميلى گرم آن مقوى و صفرابر، به مقدار ۱۰۰ ميلى گرم ملين و در مقادير ۲۰۰ ميلى گرم مسهل است.
منبع : روزنامه شرق
http://www.sharghnewspaper.com/850405/html/home.htm#s432423
علم و زندگى
درمان يبوست با «صبر زرد»
شيره برگهاى خشك شده گونه هاى مختلف گياه صبر زرد در درمان يبوست كاربرد دارد. در خصوص مصرف اين گياه توصيه شده كه در دوران باردارى به علت اثر تحريك كننده رحم و اثرات سقط آورى (تجربى) و دارا بودن آنتراكينون هاى موتاژنيك و ژنوتوكسيك نبايد مصرف شود. همچنين در مادران شيرده به خاطر اثر مسهلى بر روى بچه ها (گمانه زنى) و عبور ماده ژنوتوكسيك آلوئه - امودين به درون شير نبايد مصرف شود. لازم به ذكر است مصرف آن در كودكان زير ۱۲ سال به خاطر تخليه آب و الكتروليت ها (تجربى) مجاز نيست. گذشته از اين استفاده بيش از حد يا سوء مصرف آن باعث از دست رفتن پتاسيم و افزايش سميت گليكوزيدهاى قلبى (مثل ديگوكسين) مى شود (تجربى). منبع روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1384/840802/html/social.htm#s534300
گياه آلوئهورا براي حفظ تازگي ميوهها
تهران،خبرگزاري جمهوري اسلامي ۸۴/۰۷/۰۳
دانشمندان اسپانيايي از گياه آلوئه ورا ژلي ساختهاند كه ميتواند عمر نگهداري ميوهها را طولانيتر كند. به گزارش پايگاه اينترنتي، medlineplus.com با استفاده از اين ژل ميتوان ميوهها را پوشاند و زمان نگهداري آنها را با حفظ تازگي و بدون تغييرات شيميايي طولانيتر كرد. از ژل آلوئه ورا براي درمان سوختگي و التهابات و حساسيتهاي پوستي استفاده ميشود. محققان اسپانيايي ميگويند با استفاده از اين ژل خوردني ميتوان ميوهها را تازه نگه داشت. اين ژل كه طعم و ظاهر غذاها را تغيير نميدهد ميتواند به صورت يك پوشش كاملا طبيعي و بيضرر جايگزين مواد نگهدارنده مصنوعي شود كه بعد از برداشت ميوهها به آنها اضافه ميشود.پيش از اين پوششهاي نگهدارنده خوردني براي حفظ تازگي و خواص مواد غذايي ساخته شده است، ولي اين اولين بار است كه از گياه آلوئه ورا براي توليد مواد نگهدارنده غذايي استفاده شده است.
مشروح اين مطالعه در نشريه "of agricultural and food chemistry "american chemical society journal به چاپ رسيده است.
منبع : جمهوري اسلامي ۸۴/۰۷/۰۳
علم و زندگى
درمان سوختگى هاى خفيف با «صبر زرد طبى»
ژل گياه صبر زرد طبى، به صورت موضعى براى درمان سوختگى هاى خفيف، آفتاب سوختگى ها، بريدگى ها، آكنه، التهاب مخاط دهان و از بين رفتن پوست كاربرد دارد. در خصوص مصرف ژل اين گياه توصيه شده كه كاربرد موضعى آن بر روى زخم هاى جراحى مجاز نيست چرا كه بهبود زخم ها را به تأخير مى اندازد. همچنين با توجه به نبود مستندات علمى گفته شده كه بهتر است در دوران باردارى و شيردهى با احتياط مصرف شود. در خصوص تداخلات دارويى هنگام استفاده از اين ژل، عنوان شده، اثرات پايين آورندگى قند خون گلى بن كلاميد را به خاطر داشتن اثر ضدخون افزايش مى دهد و اثر ضدالتهابى هيدروكورتيزون استات را هنگامى كه به عنوان يك حامل استفاده شود، افزايش مى دهد. منبع روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1384/840804/html/social.htm#s534849
علم و زندگى
پيشگيرى از ايدز با گياه درمانى
استفاده از گياهان دارويى يكى از ايده هاى تازه دانشمندان براى درمان بيمارى ايدز است. به طورى كه تحقيقات نشان داده گياهانى نظير صبر زرد، علف مقدس، كنگر فرنگى، گون، خربزه تلخ، جين سينگ و تركيب Q مى توانند در روند درمانى اين بيمارى مؤثر واقع شوند.
منبع روزنامه ایران :
http://www.iran-newspaper.com/1384/840529/html/social.htm#s505554
نگاهى به وضعيت مصرف گياهان دارويى در كشور
غريبه هاى درمانگر
«نيرودهنده و موجب تصفيه خون، مدر، اشتهاآور، مقوى معده، آرام كننده دردهاى عصبى، تب بر، كرم كش و خلط آور» دنبال چه دارويى هستيد كه تمام اين اثرات را يكجا و بدون كوچك ترين عوارض جانبى دارا باشد؟! نياز به جست وجوى زيادى نداريد، علف چشمه يا بولاغ اوتن فقط يكى از هزاران گونه هاى گياهى است كه تاكنون شناسايى و مورد استفاده قرار گرفته است. در يك فهرست بلندبالا از گياهان دارويى اين نام ها به چشم مى خورد: «صبر زرد، سنبل الطيب، باباآدم، هل، بابونه، فلوس، گشنيز، زيره، قاصدك، زنجبيل، عناب، اسطوخودوس، زوفا، دم اسب، روناس، شيرين بيان و گز علفى»
آيا مردم به داروهاى گياهى نياز دارند؟ پاسخ اين سؤال را مى توان در مسابقه اى جست كه شركت هاى بزرگ و سازندگان معتبر داروهاى شيميايى با يكديگر به راه انداخته اند. به طورى كه هركدام با اصرار درباره وجود ماده گياهى با منشأ صددرصد طبيعى در تركيبات داروهاى ساخته شده خود حرف مى زنند.
با اين همه به گفته مسؤولان وزارت بهداشت فقط حدود دو درصد داروهاى مصرفى در كشور داروى گياهى است، در حالى كه در كشورهاى پيشرفته تا حدود ۲۰ درصد داروهاى مصرفى مردم را داروهاى گياهى تشكيل مى دهد. مرضيه هدايتى مقدم پژوهشگر در زمينه گياهان دارويى در پايان نامه دانشگاهى خود بخشى را به تحقيق در مورد ميزان گرايش مردم كشورهاى مختلف به مصرف داروهاى گياهى اختصاص داد و به اين نتيجه رسيد «كه بيش از ۶۰ درصد مردم آلمان و بلژيك و ۷۴ درصد مردم انگليس به مصرف داروهاى گياهى علاقه مندند. اين ميزان چنانچه سازمان بهداشت جهانى اعلام كرده در كشورهاى جهان سوم و در كشورهاى كم درآمد كه مردم بيشترين نياز درمانى خود را از طريق گياهان دارويى تأمين مى كنند، ۸۰ درصد است».
اما گويا با وجود قرار داشتن ايران در زمره كشورهاى جهان سوم كه به دلايل اقتصادى و فرهنگى مردم در آنها به درمان هاى سنتى پاى بندى و گرايش بيشترى دارند، سبب افزايش مصرف اين قبيل گياهان در ميان مردم نشده است. سنبل الطيب، گل گاوزبان، بابونه، مرزنگوش، بادرنجبويه، زنجبيل، شيرخشت، ترنجبين گياهانى هستند كه در تحقيق مرضيه هدايتى مقدم بيشترين موارد مصرف در بين مردم و خانواده ها را دارند. پژوهش ميدانى اين محقق نتايج ديگر هم دربرداشت. به گونه اى كه از گروه سنى ۱۵ تا ۶۵ سال، گروه سنى ۵۵ تا ۶۵ سال بيشترين ميزان مصرف گياهان دارويى را دارند. اين موضوع به گفته مرضيه هدايتى مقدم، پژوهشگر گياهان دارويى مى تواند به سه دليل عمده باشد: «در گذشته فرهنگ مصرف گياهان دارويى و طب سنتى در بين مردم گسترش بيشترى داشت. از طرفى امكانات طب مدرن و داروها و تركيبات شيميايى در همه نقاط كشور در دسترس نبود و نكته سوم اين كه در سه الى چهار دهه گذشته به ويژه در شهرهاى بزرگ هنوز از ساخت و سازهاى بى رويه و تأسيسات و كارخانه هاى شيميايى و صنعتى درمناطقى از نقاط كوهستانى و اطراف شهرها كه محل رويش اين گياهان بود، خبرى نبود، در نتيجه حتى افراد با انتقال سينه به سينه پى به فوايد گياهان دارويى برده و اقدام به تهيه آنها از همين مناطق و نواحى مى كردند». همچنين ميزان مصرف گياهان دارويى به تدريج از شهرهاى بزرگ به سمت شهرهاى كوچك و روستاها حركت مى كنيم، بيشتر مى شود. به گفته مرضيه هدايتى مقدم اين موضوع در ارتباط مستقيم با سبك زندگى سنتى، دسترسى محلى به گياهان دارويى و عرضه كنندگان بومى اين محصولات است». اما گويا در كشور گياهان دارويى همچنان به صورت غريبه هاى درمانگر باقى مانده اند!
* * *
طبق گزارش بانك جهانى گردش مالى صنعت گياهان دارويى در سال ۲۰۵۰ معادل ۵۰۰ ميليارد دلار خواهد بود. سهم ايران از تجارت جهانى گياهان دارويى در حال حاضر به حدود ۴۰ ميليون دلار مى رسد. كارشناسان مى گويند صادرات گياهان دارويى مى تواند سالانه حدود صد ميليون دلار براى كشور عايدى داشته باشد. چرا كه شرايط آب و هوايى ايران براى توليد ۹۰ درصد گياهان دارويى شناخته شده در جهان مناسب است. تاكنون شيرين بيان، كتيرا، باريحه و زيره بيشترين سهم را در صادرات اين گياهان دارويى داشته اند. تجربه صادرات اين گياهان هنوز براى ما شيرين و لذت بخش نيست. يك كارشناس مسؤول گياهان دارويى با تلخى از اين موضوع ياد مى كند كه ما بسيارى از گياهان دارويى را به صورت خام صادر مى كنيم. بدون اين كه با تبديل آنها به داروى گياهى سود حاصل از ارزش افزوده را به دست بياوريم و در مقابل محصولات ساخته شده از همين گياهان دارويى را با قيمت چند برابر بيشتر به كشور وارد مى كنيم». اين نكته در سخنان يك كارشناس مسؤول گياهان دارويى وزارت جهاد كشاورزى نيز مشهود است: «اگر فرآورى اين گياهان انجام شود مى تواند ارزش افزوده دو تا سه برابر داشته باشد». او اشكال كار را در تازه بودن رويكرد به مصرف گياهان دارويى و فقدان سرمايه گذارى در اين زمينه مى داند. اين مسأله از چنان سردرگمى اى در بازار گياهان دارويى كشور خبر مى دهد كه هند، پاكستان و افغانستان را در شمار مهم ترين صادركنندگان گياهان دارويى به كشور قرار داده است.
* * *
گذشته از مشكلات مربوط به صادرات گياهان دارويى، در داخل كشور و براى مصرف كننده داخلى همچنان ناهماهنگى و بى نظمى در معرفى و ارائه داروهاى گياهى سبب به وجود آمدن احساس غريبگى مردم به ويژه در نسل جوان با گياهان دارويى و مصرف آنها شده است.
به عقيده محمود بهراميان داروساز «از يك طرف نسل جديد و جوان آن طور كه بايد با انواع گياهان سنتى دارويى كشور و موارد مصرف و فوايد آنها آشنا نيست و از طرف ديگر گاه با تبليغات نادرست به بزرگ نمايى فوايد اين گياهان اقدام شده است». آشناترين مثال كه به نظر دكتر بهراميان مى آيد: «تبليغات بيش از اندازه درباره داروهاى گياهى ترك اعتياد و چاقى و لاغرى است». او در ادامه مى گويد: «على رغم اثرات مثبتى كه اغلب گياهان دارويى در بدن با مصرف بجا و صحيح دارند، اما من با تبليغات بيش از اندازه درباره فوايد اين داروها در مواردى مثل رفع چاقى يا اعتياد صددرصد مخالفم. به عنوان مثال سازندگان داروهاى گياهى ضدچاقى مدام بر اين نكته تأكيد مى كنند كه اين گياهان سوزاننده چربى ها هستند ولى موضوع اين است كه اين داروهاى گياهى علاوه بر چربى هاى مضر مى توانند چربى ها و سلول هاى مفيد را هم از بين ببرند. يا مصرف بى رويه اين داروها براى هدف هايى نظير لاغرى يا ترك اعتياد مى تواند به افزايش فشارخون و ضربان قلب بينجامد. از طرفى گاهى نيز برخى مردم تحت تأثير باورهاى قديمى و تبليغات حول محور گياهان دارويى، قبل از مراجعه به پزشك و تشخيص دقيق بيمارى و شروع به درمان با داروهاى شيميايى كه در مورد برخى بيمارى ها مثل فشارخون بالا ضرورى است، خود اقدام به مراجعه به عطارى ها و مصرف گياهان دارويى به توصيه آنها مى كنند، كه اين كار علاوه بر عقب انداختن تشخيص بيمارى و مهار به موقع آن، يك پوشش ثانوى و ظاهرى براى فرد به وجود آورده و موجب رضايت وى مى شود كه در نتيجه با عدم تشخيص به موقع بيمارى او در آينده با مشكلات بيشتر و ريشه اى ترى ظاهر خواهد شد».
رشد بى قاعده عطارى ها و روى آوردن گروهى به اين حرفه كه به اطلاعات كافى درباره آن نيز مجهز نبودند و از طرفى به خود اجازه تجويز داروى گياهى را به مشترى مى دادند، مشكلات عمده اى از جمله بى اعتمادى به مصرف گياهان دارويى را در ميان مردم و مصرف كنندگان موجب شد. طبق تحقيق مرضيه هدايتى مقدم، در كشور فقط ۵۰۰ نوع گياه دارويى معطر وجود دارد كه هركدام از آنها داراى شناسنامه مشخصى از لحاظ گياه شناسى، خواص دارويى و موارد مصرف هستند و كسى كه به اين حرفه وارد مى شود، دستكم نه همه اين گياه ها، بلكه در مورد پرمصرف ترين و رايج ترين آنها بايد اطلاعات كامل و صحيح داشته باشد، اما بى ضابطه بودن حرفه عطارى و حتى در مقاطعى سودآور بودن آنها، موجب بازگشايى انواع عطارى هاى شيك در نقاط مختلف شهرها و فروش بى حساب و كتاب گياهان دارويى به مردم شد. در گذشته هم البته عرضه و فروش گياهان دارويى از طريق همين عطارى ها صورت مى گرفت ولى آن زمان تعداد اين عطارى ها كم بود و افرادى كه اقدام به توزيع گياهان دارويى و طب سنتى مى كردند، كم و سرشناس بودند ضمن آن كه اطلاعات كاملى درباره كاربرد و نتيجه مصرف اين گياهان داشتند، اما با افزايش اين مكان ها و عدم نظارت بر نحوه عملكرد آنها، نه فقط پزشكان مردم را از مراجعه به اين مراكز منع مى كردند، بلكه مردم نيز با چند بار مراجعه و گرفتن اطلاعات غلط و در نتيجه رسيدن به نتيجه عكس، نسبت به درمان با طب سنتى و گياهان دارويى بدبين شدند».
از اواخر سال گذشته، مسؤولان بهداشتى، عطارى ها را از تجويز گياهان دارويى منع كردند. در واقع هنوز اذهان مردم و به ويژه نسل هاى جوان با فوايد و آثار مفيد مصرف گياهان دارويى آشنا نشده، سودجويى و عدم آگاهى عده اى، موجب پررنگ تر شدن بدگمانى ها به مصرف گياهان دارويى شد. به اين ترتيب وزارت بهداشت در اقدامى پيشگيرانه، و با اين استدلال كه عطارى ها فقط يك صنف هستند و هنوز ضابطه خاصى براى راه اندازى آنها مشخص نشده اعلام كرد عطارى ها نبايد داروى گياهى تجويز كنند». با توجه به اين كه جمع آورى، نگهدارى، مراقبت و منطقه برداشت گياهان دارويى در درمان توسط آنها مهم است، در برخى عطارى ها بدون توجه و آگاهى به اين موارد گياهانى به مشتريان توصيه مى شود كه فاقد ارزش درمانى اند.
اقدام وزارت بهداشت در استفاده از گياهان دارويى براى ساختن برخى داروهاى جايگزين شيميايى به صورت استاندارد و در بسته بندى هاى بهداشتى و ارائه آنها از طريق داروخانه ها و با تجويز پزشكان بخشى از اقدامى است كه مسؤولان بهداشتى كشور مى توانند براى آشتى ميان مردم و مصرف گياهان دارويى به كار ببرند. به گونه اى كه تاكنون حدود ۱۶۰ نوع داروى گياهى توليد و به داروخانه ها عرضه شده است.
دكتر محمود بهراميان، داروساز معتقد است: «اين قبيل اقدامات در طولانى مدت هم به نفع مردم و هم به نفع صنعت گياهان دارويى كشور خواهد بود چرا كه در برخى موارد كه داروى گياهى به شكل دست ساز در محيط هاى غيربهداشتى ساخته و آماده مصرف مى شود، نه فقط از لحاظ درمانى فاقد ارزش است، بلكه از لحاظ بهداشتى نيز نمى تواند مورد تأييد باشد وحتى امكان اين كه مصرف آنها فرد را به بيمارى هاى ميكروبى، قارچى و انگلى مبتلا كند، وجود دارد. همچنين ما با مواردى روبروييم كه آن دسته از فروشندگانى كه از دانش و تبحر و تجربه كافى در اين زمينه برخوردار نيستند، با تشخيص و تجويز نادرست داروهاى گياهى، موجب تشديد بيمارى فرد شده اند».
براى رفع چنين مشكلى دكتر بهراميان ضمن اعمال قوانين و ضوابط بيشتر و دقيق تر بر كار عرضه كنندگان داروهاى گياهى مردم را به داشتن دقت و احتياط به هنگام مصرف گياهان دارويى و توجه به مجوز توليد، پروانه ساخت و علامت استاندارد آنها دعوت مى كند.
منبع روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1385/850206/html/report.htm
مهر گياه
صبرزرد
صبر زرد گياهى است با ظاهر بوته اى انبوه، پايا، هميشه سبز، شاداب و پرطراوت. ارتفاع آن حدود ۶۰ سانتى متر بوده و داراى ساقه چوبى كوتاه به ضخامت ۱۰ - ۵ سانتى متر، برگ هاى نيزه اى شكل و مستقيماً به محور ساقه متصل هستند. رنگ برگ ها سبز يا سبز مايل به خاكسترى، تعداد برگ ها بين ۲۰ - ۱۰ عدد با كناره هاى نازك و حامل خارهاى نوك تيز مخروطى راست يا كمى خميده به طول دو ميلى متر است. گل آذين گل ها خوشه اى و به رنگ زرد يا زرد مايل به سبز ابتدا عمود به محور مركز گل آذين قرار گرفته سپس از قاعده خوشه شروع به آويزان شدن مى نمايند. طول شاخه گلدار به ۷۰ - ۶۰ سانتى متر مى رسد. ميوه از نوع كپسول و به رنگ قهوه اى، مدور تا تخم مرغى شكل بوده و در اواخر فصل بهار تا اوايل فصل تابستان به رشد كامل مى رسند. عمده ترين اثر صبر زرد خاصيت مسهلى آن است كه به صورت خوراكى مصرف دارد و به صورت موضعى در جهت التيام زخم ها و سوختگى ها استفاده مى شود. همچنين در فرآورده هاى آرايشى و بهداشتى بالاخص فرآورده هاى ضد آفتاب نيز مورد مصرف قرار مى گيرد. در طب گذشته صبر زرد به عنوان مسهل و صفرابر مورد استفاده قرار مى گرفته است. مصرف صبر زرد در بيماران مبتلا به هموروئيد و بيماران با ناراحتى كليه ممنوع است. همچنين مانند ساير مسهل ها در موارد انسداد روده، دردهاى شكمى، تهوع و استفراغ نبايد تجويز شود. اثرات مسهلى صبر زرد به واسطه وجود تركيبات آنتراكينونى شيرابه است. تجويز داروهاى حاصله از آن در زنان حامله ممنوع بوده و به دليل احتمال ترشح آنتراكينون ها در شير به هنگام شير دهى بايد از مصرف آن خوددارى كرد. صبر زرد حدود ۵ درصد آب دارد. عمده ترين تركيبات صبر زرد را مواد رزينى و مشتقات آنتراكينونى تشكيل مى دهند. ميزان مواد معدنى آن كم بوده و در تركيب آن مقدار كمى اسانس وجود دارد.
منبع :
http://www.sharghnewspaper.com/840319/html/spc12.htm#s239916
آلوئه ورا، گياه درمانگر (تاريخ)
آلوئه ورا سابقه اى بسيار طولانى و درخشان دارد. اولين گزارش مكتوب كه در آن به آلوئه ورا شده است متعلق به چهار هزار سال پيش از ميلاد مسيح است و در غارنوشته ها و كنده كارى هاى روى ظروف در معابد باستانى مصر كشف شده است. در افسانه هاى به جاى مانده از مصر باستان آمده است كه آلوئه گياهى چنان گرامى بوده كه افراد براى حضور در مراسم پس از مرگ يك فرعون بايد تحفه اى از برگ هاى آلوئه ورا تقديم مى كردند. داستان هايى نيز درباره استفاده كلئوپاترا و نفرتى تى از آلوئه ورا، عسل و شير براى حفظ زيبايى افسانه اى شان گفته مى شود.
اما مصريان باستان تنها ملتى نبودند كه آلوئه ورا را مى شناختند براساس منابع قديمى ارسطو يكى از طرفداران بسيار معتقد خواص آلوئه ورا بوده است. او رايزن الكساندر كبير نيز بوده است. قدر و ارزشى كه او براى آلوئه ورا قائل بود چنان بوده است كه در سال ۳۳۳ قبل از ميلاد الكساندر را متقاعد كرد جزيره سوكوترا در اقيانوس هند را تصرف كند. اين جزيره به دليل رويش آلوئه در آن شهرت داشت و در آن زمان براى درمان زخم هاى سربازان در سپاه الكساندر از آلوئه ورا استفاده مى شد.
ژل آلوئه براى درمان بسيارى از بيمارى ها مفيد است، از آن جمله مى توان به درمان اگزما و ساير مشكلات و حتى عفونت هاى پوستى، سرمازدگى، سوختگى، ترميم جاى عمل سزارين، هموروئيد و انواع ديابت اشاره كرد.
آلوئه ورا در طب سنتى ۵ هزار ساله هندى، آيورودا نيز به همين ترتيب ارزشمند شمرده مى شود. تمدن هاى يونانى، رومى، آفريقايى، مايايى، سرخپوستان آمريكايى و چينى نيز آلوئه ورا را گرامى مى داشتند و مسلمانان هنوز هم در بسيارى از نقاط جهان در بازگشت در سفر حج برگ هاى آلوئه ورا را بالاى در خانه هايشان آويزان مى كنند.
نام آلوئه ورا در لغت به معناى «ماده تلخ درخشان» كه از كلمه عربى «آلوئه» گرفته شده است. آلوئه از خانواده سوسن است اين گياه با ظاهرى شبيه به كاكتوس، گياهى دائمى، گوشتى و آبدار است كه حداكثر حدود دو متر ارتفاع دارد با برگ هاى پهن تيغ دار. اگر تيغ هايى را كه در لبه برگ ها قرار دارند جدا كنيم از جاى خالى آنها ژلى ترشح مى شود كه تمام خواص گياه در آن نهفته است. از آلوئه كه امروز در تمام دنيا كاشته مى شود براى درمان گستره وسيعى از بيمارى ها از انواع ميگرن گرفته تا سوءهاضمه، درمان جوش و سوختگى استفاده مى شود.
اگرچه آلوئه ورا هزاران سال است كه نقش مهمى را در پزشكى سنتى ايفا مى كند اما از كشف خواص بى بديل آن توسط طب مدرن امروزى زمان زيادى نمى گذرد. اغلب مردم به عنوان يكى از مواد سازنده محصولات آرايشى مثل ضدآفتاب ها، مرطوب كننده ها و كرم هاى سوختگى با آلوئه ورا آشنا هستند. اما امروزه حضور رو به فزونى آلوئه در محصولات متعدد و متنوعى را شاهد هستيم. توليدكنندگان شامپو مدعى هستند كه اسيديته معادل ۵/۴ اين گياه آن را براى ساخت انواع شامپو و نرم كننده ايده آل كرده است. در حالى كه متخصصين تغذيه نيز مصارف خوراكى آلوئه ورا را به اندازه مصارف خارجى آن مفيد و متعدد مى دانند و آن را به اشكال مختلف از جمله عصاره، ژل، كپسول و پودر عرضه مى كنند.
اما تركيب شگفت آور اين گياه چيست؟ بايد گفت در كمال شگفتى ۹۶ درصد ساختمان ژل آلوئه ورا از آب تشكيل شده است. ۴ درصد باقى مانده اما حاوى مواد فراوانى است كه ۷۵ نوع آن شناخته شده اند. تركيباتى كه در ژل آلوئه يافت شده اند از پلى ساكاريدها هستند كه قادر به كاهش و ترميم التهاب هستند. اين تركيب همچنين داراى ويژگى آنتى باكتريال و ضدميكروب است. آنتى اكسيدان هايى در قالب ويتامين هاى آ، ب، ث، اى، آمينواسيدها، روى و اسيدهاى چرب ضرورى نيز در اين تركيب يافت مى شوند. كلسيم و آلوئين نيز در آلوئه ورا موجود هستند، آلوئين ملينى بسيار قوى است.
منبع : روزنامه شرق 12 / 11/1384
بهبود عفونت زخم با گياه «صبر زرد»
نتايج يك پژوهش دارويي حاكي است صمغ گياه «صبر زرد» موجب بهبود عفونت زخمها مي شود.دكتر محمود جواد كجباف و دكتر سيد نورالدين محمودي نژاد، اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي اهواز، در پژوهش خود، در اين زمينه توضيح داده اند كه گياه صبر زرد از تيره لاله است و صمغ آن از قديم الايام مصرف درماني داشته است، به طوري كه براي التيام زخمها، تقويت دستگاه گوارش و جلوگيري از سوء هاضمه و تنظيم اعمال كبدي به كار رفته است.اين ماده همچنين اثرات ضد سرطاني نشان داده است، از اين رو خاصيت ضد باكتريايي آن مورد بررسي قرار گرفته است منبع روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1382/821125/html/health.htm
«آلوئه ورا»، گياه شفابخش در قشم
گياه «آلوئه ورا» به علت اثرات شفابخش آن به گياه معجزه گر مشهور است. به گفته دكتر نسرين معظمي يكي از متخصصين برجسته بيوتكنولوژي كشور كه كار تحقيق بر روي اين گياه را در مركز پژوهشهاي بيوتكنولوژي خليج فارس در قشم دنبال مي كند، گياه «آلوئه ورا» داراي حدود ۲۰۰ ماده مؤثر است كه در موارد آرايشي، بهداشتي، دارويي، غذايي و نوشابه ها، بزرگترين مصرف بازارهاي بين المللي را به خود اختصاص داده است. وي افزود: اين گياه در زبان فارسي به آن «صبر» يا «صبرزرد» گفته و براي نخستين بار با ارزش دارويي ترميم كننده زخم، سوختگي و نيش حشرات معرفي شده است و قرنها در مناطق مختلف جهان در طب سنتي كار برد داشته است. اين بانوي محقق اضافه كرد: اين گياه در حال حاضر صرفنظر از مصرف گسترده در كليه موارد آرايشي و داروهاي ترميمي، جايگاه مصرف وسيعي را در نوشابه ها و مواد غذايي به خود اختصاص داده است. بر اساس مطالعات اخير، آلوئه داراي ۲۰۰ ماده مؤثر است كه در سالهاي گذشته به عنوان مهمترين و قوي ترين مسهل در صنايع دارويي دنيا توليد و مصرف شده است. اين محقق و پژوهشگر كشور مي گويد تركيبات پلي ساكاريد با زنجيره بلند و ساير كربوهيدرات ها به مقدار جزئي در اين گياه وجود دارد، به علاوه ژن آلوئه داراي مجموعه اسيدهاي آمينه، ويتامين A و E با خاصيت آنتي اكسيدان است. وي يادآور شد، يكي ديگر از اثرات اين گياه، فعال كردن ماكروفاژها كه وظيفه كنترل سيستم ايمني سلولي كه نقش مقاومت و كنترل سلولهاي سرطاني را دارند در ژن آلوئه به بهترين وجه وجود دارد و سبب مهار تكثير آنها مي شود. وي افزود: براساس مطالعات باليني بيماران مبتلا به ايدز در كشور كانادا مشخص شده است كه مواد حاصله از گياه آلوئه ورا از يك طرف مانع از انتقال ويروس به سلول هاي سالم مي شود و از طرف ديگر با تقويت سيستم ايمني از توسعه و انتشار بيماري جلوگيري مي كند. از ساير اثرات درماني اين گياه مي توان در مان زخم معده، زخم اثني عشر و زخم هاي دهان را نام برد. مصرف خوراكي ژن آلوئه به صورت نوشيدني نيز نقش مؤثري در درمان بيماريهاي دستگاه گوارش و لوپوس ارتيماتوس دارد. وي گفت: اين گياه به صورت توليد پاجوش كاشت بذر در مناطق مختلف جزيره قشم و برخي نواحي استان هرمزگان كشت مي شود و نيازي به آبياري دايم و آب شيرين ندارد. وي معتقد است اين گياه در پانصد سال قبل، از آفريقا به جزيره قشم آورده شده است.
منبع روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1381/810524/html/mland.htm#s142533
موارد استعمال در پزشکی گذشته: در طب گذشته صبر زرد بعنوان مسهل و صفرابر مورد استفاده قرار میگرفته است. بطور سنتی در پمادها و کرمها برای درمان زخمها، اگزما و پسوریازیس استفاده میشده است.
بهبود عفونت زخم با گياه «صبر زرد»
نتايج يك پژوهش دارويي حاكي است صمغ گياه «صبر زرد» موجب بهبود عفونت زخمها مي شود.دكتر محمود جواد كجباف و دكتر سيد نورالدين محمودي نژاد، اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي اهواز، در پژوهش خود، در اين زمينه توضيح داده اند كه گياه صبر زرد از تيره لاله است و صمغ آن از قديم الايام مصرف درماني داشته است، به طوري كه براي التيام زخمها، تقويت دستگاه گوارش و جلوگيري از سوء هاضمه و تنظيم اعمال كبدي به كار رفته است.اين ماده همچنين اثرات ضد سرطاني نشان داده است، از اين رو خاصيت ضد باكتريايي آن مورد بررسي قرار گرفته است .گياهى است با ظاهر بوته اى انبوه، پايا، هميشه سبز، شاداب و پرطراوت. ارتفاع آن حدود ۶۰ سانتيمتر بوده و داراى ساقه چوبى كوتاه به ضخامت ۱۰-۵ سانتيمتر، برگ هاى نيزه اى شكل مستقيماً به محور ساقه متصل هستند. رنگ برگ ها سبز يا سبز مايل به خاكسترى، تعداد برگ ها بين ۲۰- ۱۰ عدد با كناره هاى نازك و حامل خار هاى نوك تيز مخروطى راست و يا كمى خميده به طول ۲ ميليمتر است. گل آذين گل ها خوشه اى و به رنگ زرد يا زرد مايل به سبز ابتدا عمود به محور مركز گل آذين قرار گرفته سپس از قاعده خوشه شروع به آويزان شدن مى نمايند. ميوه از نوع كپسول و به رنگ قهوه اى مدور تا تخم مرغى شكل است كه در اواخر فصل بهار تا اوايل فصل تابستان به رشد كامل مى رسند. اندام دارويى اين گياه شيرابه آن است كه از برگ هاى بيرونى تهيه مى گردد. صبر زرد حدود ۵ درصد آب دارد، عمده ترين تركيبات آن را مواد رزينى و مشتقات آنزاكبيونى تشكيل مى دهند. مقدار رزين در صبر زرد هاى مختلف ۲۰- ۱۰ درصد است. عمده ترين اثر صبر زرد خاصيت مسهلى آن است كه به صورت خوراكى مصرف دارد و به صورت موضعى در جهت التيام زخم ها و سوختگى ها استفاده مى گردد همچنين در فرآورده هاى آرايشى و بهداشتى بالاخص فرآورده هاى ضد آفتاب نيز مورد مصرف قرار مى گيرد. در طب گذشته صبر زرد به عنوان مسهل و صفرابر مورد استفاده قرار مى گرفته است. لازم به ذكر است كه صبر زرد مسهلى قوى بوده و مصرف طولانى مدت آن مانند ساير مسهل هاى محرك سبب اسهال آبكى شده و منجر به ضعف عضلانى و كاهش وزن بدن مى گردد. صبر زرد در مقادير مختلف اثرات درمانى متفاوتى را از خود نشان مى دهد به طورى كه ۶۰-۲۰ ميلى گرم آن مقوى و صفرابر، به مقدار ۱۰۰ ميلى گرم ملين و در مقادير ۲۰۰ ميلى گرم مسهل است.
منبع : http://www.sharghnewspaper.com/850405/html/home.htm#s432423
الوورا در بهبود مجروحان جنگی نقش دارد . . . !
دانشمندان دانشگاه پیتسبورگ موفق به کشف مایعی در برگهای الوورا شدهاند که آب موردنیاز برای زنده ماندن مجروحانی که خون زیادی از دست دادهاند را تامین میکند.از آنجا که تزریق سریع خون در افراد حادثه دیده، بخصوص به هنگام جنگ سخت است، الوورا میتواند با فراهم آوردن آب موردنیاز، پیش از تزریق خون؛ از ایجاد اختلال در عملکرد ارگانهای بدن، جلوگیری کند. گفتنی است، الوورا به سبب خاصیت ضد التهابیش نیز شهرت دارد و این گیاه برای تسکین سوختگیها مورد استفاده قرار میگیرد.
گياه آلوئهورا براي حفظ تازگي ميوهها
تهران،خبرگزاري جمهوري اسلامي ۸۴/۰۷/۰۳
دانشمندان اسپانيايي از گياه آلوئه ورا ژلي ساختهاند كه ميتواند عمر نگهداري ميوهها را طولانيتر كند. به گزارش پايگاه اينترنتي، medlineplus.com با استفاده از اين ژل ميتوان ميوهها را پوشاند و زمان نگهداري آنها را با حفظ تازگي و بدون تغييرات شيميايي طولانيتر كرد. از ژل آلوئه ورا براي درمان سوختگي و التهابات و حساسيتهاي پوستي استفاده ميشود. محققان اسپانيايي ميگويند با استفاده از اين ژل خوردني ميتوان ميوهها را تازه نگه داشت. اين ژل كه طعم و ظاهر غذاها را تغيير نميدهد ميتواند به صورت يك پوشش كاملا طبيعي و بيضرر جايگزين مواد نگهدارنده مصنوعي شود كه بعد از برداشت ميوهها به آنها اضافه ميشود. پيش از اين پوششهاي نگهدارنده خوردني براي حفظ تازگي و خواص مواد غذايي ساخته شده است، ولي اين اولين بار است كه از گياه آلوئه ورا براي توليد مواد نگهدارنده غذايي استفاده شده است. مشروح اين مطالعه در نشريه "of agricultural and food chemistry "american chemical society journal به چاپ رسيده است.
درمان يبوست با «صبر زرد»
شيره برگهاى خشك شده گونه هاى مختلف گياه صبر زرد در درمان يبوست كاربرد دارد. در خصوص مصرف اين گياه توصيه شده كه در دوران باردارى به علت اثر تحريك كننده رحم و اثرات سقط آورى (تجربى) و دارا بودن آنتراكينون هاى موتاژنيك و ژنوتوكسيك نبايد مصرف شود. همچنين در مادران شيرده به خاطر اثر مسهلى بر روى بچه ها (گمانه زنى) و عبور ماده ژنوتوكسيك آلوئه - امودين به درون شير نبايد مصرف شود. لازم به ذكر است مصرف آن در كودكان زير ۱۲ سال به خاطر تخليه آب و الكتروليت ها (تجربى) مجاز نيست. گذشته از اين استفاده بيش از حد يا سوء مصرف آن باعث از دست رفتن پتاسيم و افزايش سميت گليكوزيدهاى قلبى (مثل ديگوكسين) مى شود (تجربى).
منبع: http://www.iran-newspaper.com/1384/840802/html/social.htm#s534300
درمان سوختگى هاى خفيف با «صبر زرد طبى»
ژل گياه صبر زرد طبى، به صورت موضعى براى درمان سوختگى هاى خفيف، آفتاب سوختگى ها، بريدگى ها، آكنه، التهاب مخاط دهان و از بين رفتن پوست كاربرد دارد. در خصوص مصرف ژل اين گياه توصيه شده كه كاربرد موضعى آن بر روى زخم هاى جراحى مجاز نيست چرا كه بهبود زخم ها را به تأخير مى اندازد. همچنين با توجه به نبود مستندات علمى گفته شده كه بهتر است در دوران باردارى و شيردهى با احتياط مصرف شود. در خصوص تداخلات دارويى هنگام استفاده از اين ژل، عنوان شده، اثرات پايين آورندگى قند خون گلى بن كلاميد را به خاطر داشتن اثر ضدخون افزايش مى دهد و اثر ضدالتهابى هيدروكورتيزون استات را هنگامى كه به عنوان يك حامل استفاده شود، افزايش مى دهد.
منبع:http://www.iran-newspaper.com/1384/840804/html/social.htm#s534849